Wstęp
Wracamy do obrazu Pożegnanie Europy, gdzie w scenie zbiorowej Powstańcy Styczniowi stoją przed obeliskiem granicznym Europa-Azja i symbolicznie żegnają się z dawnym światem. Ruszają na Syberię i nikt z nich nie wie czy kiedyś wrócą do kraju. Aleksander Sochaczewski namalował kilkadziesiąt postaci, część z nich jest zidentyfikowana i opisana przez samego malarza w specjalnym szkicu z rozrysowanymi postaciami, numerami oraz nazwiskami. Jest ich trzydzieści. Szczegółowy opis postaci oraz sam szkic autor umieścił w przewodniku po brukselskiej wystawie w 1897 roku.



Jak mówią historycy, nie jest możliwe, żeby wszystkie wymienione tu osoby mogły spotkać się w tym samym czasie i miejscu jednocześnie. Łączy je jedno – wszystkie zostały skazane, za udział w Powstaniu Styczniowym lub inne działania antycarskie, na zesłanie – katorgę lub przymusowe osiedlenie. Większość trafiła do Usola, gdzie zesłano także Aleksandra Sochaczewskiego. Znał ich wszystkich, bo wiele lat spędzili razem na Syberii. DLatego je namalował, ale nadal nawet 40 lat po Powstaniu Styczniowym nie mógł o nich pisać zbyt szczegółowo. Tłumaczył to we wstępie do brukselskiej wystawy.
Myślę, że widz będzie lepiej mógł zrozumieć mój obraz, jeśli zainteresuje się nim bardziej i spojrzy na opisy poświęcone osobom, które przedstawiłem i które doświadczyły tego samego losu, cierpiały te same udręki co ja.
A.Sochaczewski, Figures d’exiles politiques, 1897
Data tych wydarzeń jest jeszcze zbyt świeża, abym mógł sporządzić biografie moich przyjaciół i towarzyszy.
… obawiam się, że zaszkodzę tym z moich towarzyszy, którzy jeszcze żyją lub nawet ich rodzinom, ponieważ mój nieszczęśliwy kraj nie jest w lepszej sytuacji niż czterdzieści lat temu, ani pod względem politycznym, ani społecznym. Jest podzielony między trzy mocarstwa, które starają się zniszczyć jego macierzysty język, obyczaje, a częściowo nawet religię; chcą sprawić, by zapomniano, że kiedykolwiek istniała Polska!
Jest to gorąca miłość do kraju, a przede wszystkim nieugięta wola jego wyzwolenia, za którą tak wielu Polaków zapłaciło, niektórzy życiem, inni wieloletnimi latami męczeństwa.
biblioteka narodowa/polona
Obraz i szkic
Obraz Pożegnanie Europy ma ponad 3 x 7 m. Szkic zaś ma wymiary 52 x 92 cm i najlepiej różnicę w wielkości oddaje zdjęcie z wystawy we Lwowie w 1913 roku. Szkic na pewno był prezentowany na wcześniejszej brukselskiej wystawie w 1897 r. Wiemy, to bo sam malarz zawarł wzmiankę w przewodniku po wystawie, a obraz prezentowano zawsze z legendą , czyli szkicem.



Aleksander Sochaczewski do naszkicowania 30 postaci użył węgla i papierowego podłoża. Rysunek niedawno przeszedł renowację.
Identyfikacje
Aleksander Sochaczewski narysował, ponumerował i podpisał postaci. Zaczął od lewej strony obrazu, od Ignacego Eichmillera, który na granicznym obelisku pisze słowa Jeszcze Polska nie zginęła. To numer 1. Po przeciwnej stronie obelisku, a po prawej na obrazie, są umieszczone pozostałe postaci. Koncentrują się wokół słupa granicznego. Z numerem 4 jest sam Aleksander Sochaczewski, za nim w głębi obrazu kolejna grupa postaci, wśród nich książe Czetwertyński (7) i hrabia Bniński (6). Inna grupa, w bliższym planie, to między innymi dwaj doktorzy: Migurski (23) i Łagowski (24). Z najdalszymi numerami, ale za to na obrazie w najbliższych planach, to klęczący Jan Frankowski (29) i Anna Józefa Gudzińska (30) siedząca na ziemi, Warszawianka skazana na katorgę.
Lista
Na szkicu wymieni są Powstańcy Styczniowi lub działacze niepodległościowi, działacze antycarscy aresztowani i zesłani po 1863 roku. Niektórym towarzyszyły rodziny.
| 1 | Ignacy Eichmiller |
| 2 | Michał Wielhorski |
| 3 | Mieczysław Wielhorski |
| 4 | Aleksander Sochaczewski |
| 5 | Serafin Szaszkow |
| 6 | Roman Bniński |
| 7 | Włodzimierz Czetwertyński |
| 8 | Julian Kędrzycki |
| 9 | Bolesław Łoziński |
| 10 | Mikołaj Czernyszewski |
| 11 | Aleksander Oskierko |
| 12 | Afanazy Szczapow |
| 13 | Jakub Gieysztor |
| 14 | Feliks Zienkiewicz/Zienkowicz |
| 15 | Piotr Zajczniewski |
| 16 | książe Yoppe-Bej/Bey |
| 17 | Karol Nowakowski |
| 18 | Adolf Szukszta |
| 19 | Apolinary Hoffmeister |
| 20 | Książe Kayssak |
| 21 | Jerzy Peszyński |
| 22 | Ignacy Trzaskowski |
| 23 | Lucjan Migurski |
| 24 | Józef Łagowski |
| 25 | Wacława Bnińska |
| 26 | Konstancja Łozińska |
| 27 | Olga Łagowska |
| 28 | Aleksander Czekanowski |
| 29 | Jan Frankowski |
| 30 | Anna Józefa Gudzińska |
Szkic obecnie nie jest wystawiany, ale my mieliśmy możliwość przyjrzenia się mu bliżej. Na kolejnych ilustracjach, dla ułatwienia, zaznaczono obszar „objęty” szkicem oraz postaci wymienione w legendzie.



W kolejnych wpisach przyjrzymy się bliżej opisanym postaciom, a zainteresowanych obrazem Pożegnanie Europy odsyłamy do naszego filmu.
















