Aleksander Sochaczewski większość swojej kary odbył w Usolu Syberyjskim. Karę śmierci zmieniono mu na 22 lat zesłania na Sybir. Przez pierwsze lata skuty kajdanami pracował ciężko w tutejszej warzelni soli. Potem jego los się poprawił, udzielał m.in lekcji rysunku. Najpierw mieszkał w koszarach dla katorżników, a potem wynajął pokój w miasteczku. Jak go opisywali mu współcześni? Kilka wzmianek znajduje się we wspomnieniach Powstańców Styczniowych, którzy również zostali zesłania do Usola. Wacław Lasocki w swoich pamiętnikach zamieścił spisy, opisy, fotografie współ zesłańców. Opisał Aleksandra Sochaczewskiego jako zdolnego malarza, ale zarozumiałego. Sięgamy do ciekawego źródła jakim są Wspomnieniach z mojego życia, t. 2 Na Syberji , Wacława Lasockiego, wydane w 1934 r.
We Wspomnieniach z mojego życia, t. 2 Na Syberji, autor zamieścił także wiersze Juliana Kędrzyckiego z cyklu Usoljada. Wiele osób zostało sportretowanych w tych rymach, jednak Aleksander Sochaczewski jest „naszkicowany” niezbyt pozytywnie.
Wspomnienia Lasockiego, wzbogacone o zdjęcia i szczegółowe opisy życia w Usolu są niezwykły dokumentem tamtych czasów. Dzięki zgromadzonym zdjęciom możemy porównać też bohaterów namalowanych przez Aleksandra Sochaczewskiego z ich fotograficznymi wizerunkami, zgromadzonymi w pamiętnikach Lasockiego.
